Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Ειδικά Θέματα Διεθνών Σχέσεων: Βιβλιογραφία Δημήτρη Καιρίδη




Ειδικά Θέματα Διεθνών Σχέσεων
Ζ’ Εξάμηνο
Τρίτη 2-5 μμ, Αίθουσα ΣΤ5
Διδάσκοντες: Δημήτρης Καιρίδης, Κώστας Λάβδας, Κώστας Υφαντής

Το μάθημα αφορά την παρουσίαση και ανάλυση συγκεκριμένων θεμάτων των διεθνών σχέσεων πέρα από τη γενική θεωρία (των διεθνών σχέσεων). Το μάθημα συνίσταται τόσο στην παρουσίαση του εκάστοτε θέματος από τον διδάσκοντα καθηγητή όσο και στη συζήτηση με τους φοιτητές, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν διαβάσει και προετοιμαστεί εκ των προτέρων με βάση την προτεινόμενη βιβλιογραφία. Άρα, η δομή του μαθήματος έχει στοιχεία σεμιναρίου και οι συμμετέχοντες φοιτητές θα πρέπει να έχουν καλή γνώση της γενικής θεωρίας.

Η διδασκαλία του μαθήματος βασίζεται σε 3 ενότητες. Κάθε ενότητα αποτελείται από 4 παραδόσεις σε 4 εβδομάδες. Ο Κώστας Λάβδας διδάσκει στην 1η ενότητα, ξεκινώντας την Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2016. Ο Κώστας Υφαντής διδάσκει στη 2η ενότητα, ξεκινώντας την Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2016. Ο Δημήτρης Καιρίδης διδάσκει στην 3η ενότητα, ξεκινώντας την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2016. Ο τελικός βαθμός βασίζεται σε μια γραπτή εξέταση στο τέλος του εξαμήνου. Προαιρετικά ένας φοιτητής μπορεί να υποβάλει μια εργασία σε θέμα που θα έχει συμφωνηθεί με τους διδάσκοντες. Σε αυτή την περίπτωση, ο βαθμός της εργασίας θα αποτελεί το 25% του τελικού βαθμού. Η ημερομηνία υποβολής της εργασίας είναι η ημερομηνία της τελικής εξέτασης.

1η Ενότητα
Διδάσκων: Κώστας Λάβδας
  1. Νόρμες και κανονιστική συγκρότηση των διεθνών διαδράσεων
  2. Μαθήματα από την Ευρωπαϊκή Ενοποίηση για τη Θεωρία των Διεθνών Σχέσεων
  3. Επαναστάσεις και διεθνείς σχέσεις 
  4. Υπάρχει «επαναστατική εξωτερική πολιτική»; Θεωρία και ιστορικές περιπτώσεις  


 
Βιβλιογραφία:
Κ. Λάβδας, Δ. Ξενάκης, Δ. Χρυσοχόου (επιμ.), Κατευθύνσεις στη Μελέτη των Διεθνών Σχέσεων (Αθήνα: Εκδόσεις Ι. Σιδέρη, 2010) Εισαγωγή, Κεφ. 1 (Μ. Ι. Τσινισιζέλης & Δ. Ν. Χρυσοχόου, “Κυριαρχία και μετακυριαρχία: διακρίσεις και διατομές”) και Κεφ. 2 (Κ. Α. Λάβδας, “Νόρμες, κανόνες και εξελικτικές διαστάσεις της συνεργασίας στις διεθνείς σχέσεις”).    

K. Lavdas, “Theorizing Precommitment in European Integration:Mending the Constraints of Ulysses”,  European Quarterly of Political Attitudes and Mentalities, Vol. 1, No. 1 (2012)   

S. Smith, “Six Wishes for a More Relevant Discipline ofInternational Relations”, R. E. Goodin (επιμ.),  The Oxford Handbook of Political Science (Oxford: Oxford University Press, 2011)  

R. H.T. O’Kane, “The National Causes of State Construction in France, Russia and China”, Political Studies (1995) 43: 2-21 (διατίθεται από τον διδάσκοντα). 

J. M. Hobson, “What’s at Stake in ‘Bringing Historical Sociology Back into International Relations’”? και

Σε S. Hobden & J. M. Hobson (επιμ.), Historical Sociology of International Relations (Cambridge: Cambridge University Press, 2002) 


2η Ενότητα
Διδάσκων: Kώστας Υφαντής
  1. Από το Τανζιμάτ στους Νεοτούρκους
  2. Η Κεμαλική Επανάσταση 
  3. Το Ισλάμ στην Κεμαλική Τουρκία
  4. Ερντογάν και η «συντηρητική αντεπανάσταση»

Βιβλιογραφία:
Kerem Oktem, “Creating the Turk’sHomeland: Modernization, Nationalism and Geography in Southeast Turkey in thelate19th and 20th Centuries”, Paper for the Socrates Kokkalis Graduate Workshop 2003 The City: Urban Culture, Architecture and Society,


Nesim Seker, “Visions of Modernity inthe Early Turkish Republic: An Overview”, Historia Actual Online 2007,

William Armstrong, “Turkish Nationalismand Turkish Islam: A New Balance”, Turkish Policy Quarterly, Vol 10, No 4,

Selahaddin Bakan, Fikret Birdisli “The analysis of Nationalism, Statism,State Nationalism, and State Economy in Turkey’s Modernisation Process:Comparing the Nation Sate in Europe to the State Nationalism in Turkey”, Suleyman Demirel University, The Journal of Faculty of Economics and Administrative Sciences, Vol.15, No.1, 2010,

Cemal Karakas, “Turkey: Islam andLaicism, Between the Interests of State, Politics, and Society”, Peace Research Institute Frankfurt Reports No. 78, 2007,

3η Ενότητα
Διδάσκων: Δημήτρης Καιρίδης
  1. Οι ελληνο-τουρκικές σχέσεις και η θεωρία των διεθνών σχέσεων: ο ρεαλισμός
  2. Οι ελληνο-τουρκικές σχέσεις και η θεωρία των διεθνών σχέσεων: ο φιλελευθερισμός και ο κονστρουκτιβισμός
  3. Θρησκεία και πολιτική
  4. Θρησκευτικός φαντουμενταλισμός και ισλαμική τρομοκρατία

Βιβλιογραφία:
Baylis, J. & Smith, S. (επ.) Η Παγκοσμιοποίηση της Διεθνούς Πολιτικής, Επίκεντρο, 2007. 

Blair, T. (2014) “Whythe Middle East Matters - a keynote speech by Tony Blair”, Bloomberg London HQ.

Huntington, S. P. (1992), “The Clash ofCivilizations?”, Foreign Affairs 72(3), 22-49.

Jackson, R. & Sorensen, G. Θεωρία και Μεθοδολογία των Διεθνών Σχέσεων, Gutenberg, 2006. 

Philpott, D. (2002), “The Challenge of September 11 to Secularism in International Relations”, World Politics 55(1), 66-95.

Sandal, NA and James, P. (2011), “Religion and international relations theory: Towards a mutualunderstanding”, European Journal of International Relations, 17(1), 3-25.

Stark, R. (1999), “Secularization, R.I.P.”, Sociology of Religion 60(3), 249-274.

Zubaida, S. (2005), “Islam and Secularization”, Asian Journal of Social Science 33(3), 438-448.

Δημήτρης Καιρίδης, “Οι Ελληνο-Τουρκικές Σχέσεις (1955-2005) και η Θεωρία των Διεθνών Σχέσεων”, στο Μεταξάς Ιωάννης, επ., Πολιτική Επιστήμη. Διαθεματική και Συγχρονική Διερεύνηση της Πολιτικής Πράξης, Αθήνα, Ι. Σιδέρης, 2016.


Δημήτρης Καιρίδης, “Πολιτική, Θρησκεία και Αρχεγονισμός: Εξηγήσεις και Παρεξηγήσεις”, στο Κ. Υφαντής, Δ. Τριανταφύλλου, Ε. Χατζηβασιλείου, επιμ., Διεθνείς Σχέσεις: Σύγχρονη Θεματολογία και Προσεγγίσεις, Αθήνα, Εκδόσεις Παπαζήση, 2008, σελ. 390-417.